Ana Maria - Argentinië

Guanaco Kebbi Nayja

Ana Maria vertelde dat zij als kind met haar vader mee mocht met jagen. Om dat te verdienen moest zij wel heel lief zijn. Haar moeder was tegen het jagen. Zij vond dat de dieren eigendom waren van Kokena - de oppergeest van het dierenrijk - en de mensen hadden geen recht om hen te slachten.

Ana Maria vertelt: Wij hadden in een grot geslapen, het was erg koud, en met het eerst ochtendlicht vertrokken wij, mijn vader, drie jachtvrienden en ik. "Sta stil!" zei mijn vader, "sta je op een mierenhoop misschien?" "Nee, ik moet plassen." "Alweer? Je moet je nu stil houden, want de guanaco's kunnen erg goed zien, horen en ruiken" "Maar ik moooeeet!" "Als je het niet ophoudt blijf je de volgende keer thuis."

Eindelijk hadden haar vader en de drie jagers de guanaco geschoten. Ze pakten de guanaco om het open te snijden met scherpen messen, het was klaar voor de slacht. Mijn vader legde het hart, de lever en de nieren op een stuk papier, de rest legde hij met de guanacokop op een uitstekende rots. Hij zei: "dat is voor mijn vrienden de condors"

Eén van de jagers had al een vuur aangelegd op een geïmproviseerde rooster van groene takken. Op dat rooster legde hij ribben, hart, nieren en lever. Oude jachtverhalen kruiden ons maal. Na het eten ruimden de jagers het kamp op en maakten het vlees klaar voor vervoer. De condors waren al bezig met de achter gelaten resten.

De jagers droegen de stukken vlees op hun rug waardoor de terugreis zwaar was. Rond vijf uur bereikten we ons vervoer en watervoorraad. Daarna moesten we nog twee uur rijden voordat we thuis waren.

Mijn moeder keek ons vol afschuw aan terwijl ze naar haar kamer ging en zei: "moordenaars, denken jullie dat ik het arme dier voor jullie ga koken?! Mooi niet! Jullie hebben het vermoord dus jullie moeten het ook koken en opeten." Moeder gooide de deur dicht. "Hmmm" zei mijn vader "Wij eten vandaag Kebbi Nayja." Mijn vader en ik begonnen met koken. Hij pakte de vleesmolen uit de kast, zette vlees, uien, burgul, munt, zout en muskat op tafel. Kebi Nayja is één van de oudste gerechten in Argentinië. Het werd gegeten in het Midden Oosten lang voor het bouwen van de piramiden. Het gebruik van gekruid rauw vlees was het basis voedsel lang voor het oude testament.

 

Recept: Kebbi Nayja

100 g lamsvlees
50 g burgul ingevroren
50 g uien
10 g munt
1/3 citroensap
20 g walnoten
beetje zout
beetje peper
beetje nootmuskaat
beetje olijfolie

Vers lamsvlees in kleine stukken snijden. Een keer door de keukenmachine of molen fijn malen. Uien toevoegen en nog een keer door de molen. Munt, citroensap, zout, peper en nootmuskaat toevoegen en nog een keer door de keukenmachine fijn laten malen. Het fijngemalen vlees in een ondiepe schaal plat drukken. Met een mes of een pizzawiel mooie vierkantjes snijden van zo'n drie centimeter. Op elk vierkantje een walnoot plaatsen. Het geheel dunnetjes overgieten met wat olijfolie en opmaken met olijven.